Terapia metaboliczna

Jeśli rak działa na dwóch paliwach, strategia nasuwa się sama: odciąć paliwa, ochronić zdrowe komórki i stosować konwencjonalne narzędzia precyzyjniej oraz w niższych dawkach.

Strategia press-pulse to nazwa, którą Seyfried nadał połączeniu stałego nacisku - terapeutycznej ketozy utrzymującej niską glukozę i wysokie ketony - z okresowymi uderzeniami celowanymi lekami lub głodówką, tak aby komórki nowotworowe pozostawały pod ciągłą presją i co jakiś czas dostawały mocny cios.

Zasada podstawowa

Wprowadzić organizm w ketozę terapeutyczną: niska glukoza we krwi, podwyższone ketony. Zdrowe komórki bez trudu przestawiają się na spalanie ketonów i wręcz na tym zyskują. Komórki rakowe nie potrafią ich wykorzystać - ich mitochondria są zbyt uszkodzone - więc tracą jedno z dwóch głównych paliw. Guz staje się mniej zapalny, słabiej unaczyniony (mniej nieprawidłowych naczyń) i bardziej "ospały" - ale nie znika, bo wciąż ma drugie paliwo.

Drugie paliwo: glutamina

Sama dieta obniża glukozę, ale guz nadal działa na glutaminie - najobficiej występującym aminokwasie we krwi. Dlatego strategię uzupełnia się lekami uderzającymi w metabolizm glutaminy. Seyfried zwraca uwagę na leki stosowane w nowym wskazaniu - na przykład mebendazol - podkreślając, że ich wartość polega na pokazaniu mechanizmu: że uderzają zarówno w wykorzystanie glukozy, jak i glutaminy.

Strategia press-pulse

Opracowana wraz ze współpracownikami, w tym Joe Maroonem, logika "press-pulse" wyznacza rytm terapii:

Ketoza jako "nośnik" chemioterapii

Seyfried wyraźnie nie jest przeciwnikiem chemioterapii - twierdzi, że stosuje się ją w niewłaściwym kontekście. Będąc w ketozie żywieniowej, jak mówi, można stosować znacznie niższe dawki leków przy większym efekcie:

• Zdrowe komórki przechodzą w "tryb bunkra" - zwalniają podziały i wzmacniają obronę, więc znacznie lepiej znoszą toksyczne uderzenie.
• Komórki rakowe nie potrafią zwolnić - dzielą się dalej i przyjmują pełną siłę chemioterapii.
• Naprawa jest zablokowana - chemioterapia wywołuje uszkodzenia oksydacyjne, do których naprawy komórka rakowa potrzebuje glukozy; w ketozie tej glukozy nie ma, więc uszkodzenie staje się śmiertelne.
• Mniej działań niepożądanych - niższe dawki to mniejsze wypadanie włosów, mniej krwawiących dziąseł i mniejsze zniszczenie mikrobiomu.

Opisuje, jak stosuje się to w klinikach w Stambule i w Grecji przy raku trzustki, zaawansowanym raku piersi i innych nowotworach uznanych za "terminalne" - łącząc standardowe leki (cisplatynę, karboplatynę) w obniżonych dawkach ze stanem ketozy. Sformułowanie z publikacji: dieta ketogeniczna jako "metaboliczny nośnik zwiększający skuteczność terapii".

Zdjęcie tarczy guza

Produkty odpadowe fermentacji - kwas mlekowy i kwas bursztynowy - tworzą ochronną, kwaśną tarczę, dzięki której guzy opierają się chemioterapii, radioterapii i immunoterapii. Uderz w oba paliwa, a tarcza opada i guz staje się "wyjątkowo podatny" nawet na niskie dawki. Immunoterapia, przekonuje, powinna przyjść dopiero po tym, jak nacisk metaboliczny zmniejszył i uspokoił guza - a nie jako pierwsze uderzenie w bestię u szczytu sił.

Przerzuty i komórka hybrydowa

Seyfried twierdzi, że śmiertelny krok - przerzuty - bierze się z komórek hybrydowych powstających, gdy makrofagi układu odpornościowego łączą się z nowotworowymi komórkami macierzystymi, dając komórki "zaprogramowane do wędrówki po organizmie". Takie hybrydy trudno zniszczyć, ale, jak mówi, są silnie zależne od glutaminy - i właśnie dlatego terapia metaboliczna wymierzona w glutaminę może do nich dotrzeć.

Wspomniane synergie

• Terapia hiperbaryczna tlenem - w połączeniu z ketozą kieruje stres oksydacyjny wybiórczo w komórki rakowe (praca opublikowana z Dominikiem D’Agostino).
• Post i diety naśladujące post - prace Valtera Longo o obniżaniu IGF-1, uruchamianiu autofagii i zwiększaniu skuteczności terapii.
• "Ściana" podczas postu - przygotowawczy tydzień bez węglowodanów sprawia, że późniejszy post o samej wodzie jest dla mózgu znacznie mniej obciążający.